Kamp Vught

Recentelijk (2018) sprak ik een jongeman van 14 jaar die met zijn klas kamp Vught heeft bezocht. Hij mocht vervolgens zijn ervaring van dit bezoek opschrijven hetgeen hij heeft gedaan in de vorm van een kort verslag. Het doet mij goed dat de scholen in Nederland hier de nodige aandacht aan geven en dat de jeugd zich realiseert dat onze vrijheid niet vanzelfsprekend is. Zie hieronder zijn ervaring in zijn eigen woorden.

VERSLAG VUGHT
Luc
2m4

Wat is kamp Vught voor plek?

Kamp Vught is een SS‑ (Schutzstaffel) concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog waar veel Nederlanders hebben gezeten (omdat dat kamp ook in Nederland was). Je moest daar veel werken en kreeg weinig te eten. Gevangenen hadden blauw gestreepte uniformen waarop plaatjes stonden met bepaalde kleuren. Zo kon je zien wat voor soort gevangenen het waren (dus bijvoorbeeld: rood was voor politieke gevangenen en bruin voor zigeuners). Er zaten ook vrouwen en kinderen, zelfs van bijvoorbeeld 1 jaar oud. Er werd ook tegen sommige ouders gezegd dat hun kinderen in orde zouden zijn, omdat ze naar een kinderkamp zouden gaan waar ze het goed zouden hebben. Maar stiekem werden ze toch doorgevoerd naar een vernietigingskamp in Polen (Auschwitz).

Kamp Vught was vooral een plek waar veel gevangenen (van allerlei verschillende soorten) zaten die heel hard moesten werken. Daarna werden veel van die gevangenen doorvervoerd naar andere kampen (bijvoorbeeld in Polen of een ander kamp in Nederland). De Duitsers hadden ook een apparaat waarmee ze konden zien hoe een gevangene gesneuveld was, maar niet altijd had dat apparaat gelijk; soms waren ze aan iets anders gestorven dan de machine had gezegd. Als gevangenen gestorven waren, deden de Duitsers de lijken van de dode mensen in een soort oven, omdat, als ze dat niet zouden doen, er te veel dode lichamen ruimte in het kamp zouden innemen en het daar meer zou stinken. Nadat de lijken verbrand waren, lag er alleen nog maar as. Die as gooiden ze dan in een soort graf.

Mijn mening over kamp Vught:

Zelf vond ik het heel bijzonder om mee te maken, want ik had nog nooit een concentratiekamp gezien. Ik vond het aan de andere kant ook best een beetje spannend, omdat daar natuurlijk heel veel Joden zijn gesneuveld (en ook andere groepen mensen die daar zaten, bijvoorbeeld zigeuners). Ik vond het ook interessant, omdat we tijdens de rondleiding heel veel verschillende dingen zagen, bijvoorbeeld: een soort begraafplek en een groot iets waar mensen op lagen waaraan de Duitsers konden zien hoe ze gesneuveld waren. Ook wat ik hoorde, bijvoorbeeld hoeveel eten en drinken ze kregen en hoe hard ze moesten werken, vond ik erg ernstig om te horen. Hoe het leven daar was, vond ik ook erg indrukwekkend.

Ik vond het ook schokkend om te horen hoe mensen daar stierven of gemarteld werden. Toen we naar de herdenkingsplaats gingen om één minuut stil te zijn, gingen we ook bloemen neerleggen. Dat vond ik ook erg bijzonder. Het laatste onderdeel was dat we naar een barak gingen. Dat vond ik ook erg bijzonder en interessant om te zien. We gingen daar opdrachten maken over mensen die in dit kamp hebben gezeten en we leerden ook wat voor soorten kampen er waren en wat de doelen waren van die kampen: concentratiekamp, opvangkamp, vernietigingskamp, interneringskamp enzovoort.

Ik vond alles bij elkaar vrij interessant om te zien en te horen over de verhalen en gebeurtenissen in dat kamp. Het ernstige verhaal dat ik tijdens de rondleiding hoorde, dat baby's van misschien wel 2 dagen oud werden vervoerd naar vernietigingskampen in Polen terwijl de Duitsers zeiden dat ze naar een kinderkamp werden gestuurd en dat ze het daar goed zouden hebben, vond ik erg schokkend om te horen. In werkelijkheid werden ze namelijk naar vernietigingskampen gestuurd.